Beş Yıl Önce Kocamı ve Üç Oğlumu Kaybettim

Beril bir sabah işe giderken bana gülümsedi. “Artık herkesin annesi olmam gerekmiyor,” dedi. Kızımın omuzlarından yılların yükü iniyordu.


Bir akşam Doruk mutfakta yanıma geldi. Elinde babasının eski termosu vardı. Onu yıllardır kullanmadığımı fark etmişti. “Bunu işe götürsem kızar mısın?” diye sordu. Başımı salladım. Eşyaları saklamakla hatıraları korumanın aynı şey olmadığını o an anladım. Termosu yıkadık, kapağındaki küçük çatlağı birlikte onardık. Ertesi sabah kahvesini içine doldurduğumda, evin içinde tanıdık bir koku dolaştı. Selim dönmemişti; fakat sevdiği küçük alışkanlıklar çocuklarımızın hayatına yeniden karışıyordu.