Lise aşkımla askere gitmeden

Hepsi yıllarca birbirimize yazdığımız ama hiç okuyamadığımız satırlardı.

Tam elli beş yıl boyunca birbirimizi beklediğimizi o gün öğrendik.

Ne ben vazgeçmiştim.

Ne de Yalçın.

Sadece aramıza, tek bir insanın verdiği yanlış bir karar girmişti.

Sonraki haftalarımızı mektupları okuyarak geçirdikHer mektup, yaşayamadığımız bir yılın yerine geçti.

Yirmili yaşlarımızdaki hayallerimizi...

Otuzlu yaşlarımızdaki özlemlerimizi...

Kırklı yaşlarımızdaki umutsuzluğumuzu...

Hepsini satır satır yeniden tanıdık.

Bir gün Yalçın beni tavan arasına çağırdı.