Lise aşkımla askere gitmeden

Cenazesine katıldık.

Onu affetmek kolay olmadı.

Belki tamamen affedemedim de.

Ama öfkeyle yaşayacak kadar da genç değildim.

Yalçın elimi tuttu.

"Kaybettiğimiz yılları geri getiremeyiz."

Gözlerimin içine baktı.Ama kalan yılları kimsenin elimizden almasına izin vermeyiz."

O gün başımı omzuna yasladım.

Tam elli beş yıl gecikmiş bir hayat başlamıştı.

Ve o an anladım ki, gerçek aşk bazen zamanı yenemez... ama bütün yalanlara rağmen, doğru kalbe sonunda mutlaka geri döner.