35 Yaşında dul kaldım köyün delikanlı yakışıklı erkeği benden bunu istedi..Devamını oku

Şirketin diğer ortaklarından Teoman Bey, benden özür diledi. “İşini kaybetme korkusuyla buraya gelmek zorunda hissetmemen gerekirdi,” dedi. O cümle bana ilk kez gerçekten anlaşıldığımı hissettirdi. Yine de bütün şirketin bir özürle güvenli hale geldiğini düşünmedim. Bundan sonra ne yapılacağını görmek istiyordum.

Bülent Bey bir süre görevlerinden çekildi. Ortaklık görüşmesi ertelendi. Şirket içinde ayrıca inceleme yapıldı. Bana başka bir yöneticinin yanında çalışma imkânı sunuldu. Hemen kabul etmedim. Altı yıllık emeğimi korumak istiyordum, ama yalnızca işsiz kalmamak için kendimi tekrar aynı korkunun içine koymak istemiyordum.Bir hafta izin aldım. Bu süre boyunca kira hesabı yaptım, birikimime baktım, başka iş başvuruları hazırladım. Her şey bir günde düzelmedi. Geceleri telefon çaldığında irkiliyor, otelin koridorunu hatırlıyordum. İrem’le konuşmak ve gerekli desteği almak, yaşadıklarımı tek başıma taşımamamı sağladı.

Zerrin bir gün mesaj gönderdi. O gece susmayıp yanıma geldiği için kendisine teşekkür ettim. O da hazırladığı törenin böyle bir baskının parçası olduğunu bilmediğini söyledi. Birbirimizin hayatına yalnızca birkaç dakika dokunmuştuk. Yine de o birkaç dakika, odadan yalnız çıkmamamı sağlamıştı.