KOCAM BİR AKŞAM EVE HİÇ

Hakan'la boşanmadık ama hemen barışmadık da. Güvenimizi yeniden kazanmanın uzun zaman alacağını ikimiz de biliyorduk.
Bir gün evimize döndüğümde pencerenin yanındaki eski ahşap saatin durduğunu fark ettim.
Tamirciye götürdüm.
Birkaç gün sonra yeniden çalışmaya başladı.
Saati annemin fotoğrafının yanına yerleştirdim.
O akşam Cihan bize yemeğe geldi. Artık misafir odasında kalan yabancı bir adam değildi. Annemden kalan hatıraları paylaşabildiğim, geçmişim hakkında konuşabildiğim bir aile büyüğüydü.
Masaya otururken saate baktı ve gülümsedi.
"Demek hâlâ çalışıyor."
Ben de gülümsedim.
"Evet. Bu kez durmasına izin vermeyeceğim."
Çünkü o gün anladım ki geçmişte kaybettiğimiz yılları geri getiremeyiz. Ama gerçeği öğrenerek, geçmişimizin geri kalan hayatımızı bir yalanın üzerine kurmasına engel olabiliriz. Annem bana yalnızca hayat vermemişti. Ardında bıraktığı cesaretle, yıllar sonra kendi hayatımı yeniden kurmamı da sağlamıştı.