Gitmek istiyor muyum, onu bilmiyorum.”
Bana baktı.
“İşte bundan da korkuyorum. Yarın sabah bugünü bir hata sanmandan.”
“Yarın da aynı insan olacağım,” dedim. “Ama böyle bir gecede karar vermek istemiyorum. Senin korktuğun, benim de kafamın karıştığı bir anda değil.”
İlk kez gerçekten gülümsedi.Sandığımdan daha akıllı olmuşsun.”
“Kitaplığı kurarken bunu söylememiştin.”
Güldü. Gecenin gerginliği biraz olsun dağıldı. Ben eve döndüm. Yolda annemin mesajı geldi: “Sabah bana uğra. Önemli.”
Ertesi sabah annemi mutfakta, soğumuş bir çayın başında buldum.
“Dün gece ne oldu?” diye sordu.Levent kapısına geldi. Tülay çok korktu. Yardım ettim.”
Annem gözlerini kapattı.
“Bunu yapacağını tahmin etmiştim.”
“Öyleyse neden beni gönderdin?”
“Taşınmasına yardım etmeni istedim. Eski kocasının peşini bırakmadığını bilmiyordum. Tülay'ın boşandığını biliyorum ama bana her şeyi anlatmıyor.”
Masaya oturdum.