Film Sırasında Bana Yaklaştı… Ve beni s.... İstedi ayrıntılar

Öyleyse,” diye fısıldadı, “şimdi aklından geçeni söylemeye cesaretin var mı?”

Tülay yüzünü bana çevirmişti. Bilgisayarda film devam ediyordu ama ben ne oyuncuların söylediklerini duyuyor ne de ekrandaki sahneleri görüyordum. O an bütün dikkatim gözlerindeki kararsızlığa kilitlenmişti.Yanlış bir şey söylemekten korkuyorum,” dedim.

“Ben de yanlış anlaşılmaktan korkuyorum.”

Gülümsemesi kayboldu. Battaniyeyi dizlerinin üzerine çekti. Aramızdaki birkaç santimlik mesafe, bir anda koca bir uçuruma dönüşmüştü.

“Sen annemin en yakın arkadaşlarından birisin,” dedim. “Ama bu akşam seni yalnızca öyle görmediğimi fark ettim.”

Tülay derin bir nefes aldı.Ben de tam bundan korkuyordum.”

Tam o sırada telefonum çaldı. Ekranda annemin adı yazıyordu. İkimiz de irkildik. Aramayı açınca annem hiç selam vermeden konuştu:

“Oğlum, hâlâ Tülay'da mısın? Telefonunu açmıyor. İyi mi?”

“İyi anne. Film izliyorduk.”

Kısa bir sessizlik oldu.

“Film mi? Saat kaç olduğunun farkında mısın?”