gün saat sabah 11 sularında

Ama bu düşünce kafasında yer etmedi. Kalp atışları hızlandı. Adım adım koridorda ilerledi, nefesi daralıyordu. Yatak odasının kapısı hafifçe aralıktı. "Kim var orada?" diye seslendi. Cevap gelmedi. Oda çok kasvetli hissettiriyordu. Şimdi titreyerek yaklaştı ve yatağa doğru uzandı. Bir an tereddüt etti... sonra çarşafı geri çekti. Bir tutam uzun, siyah saç. Onun değildi. Bu kadarı yetmişti. Vücudu kaskatı kesildi. İçindeki her şey dondu; düşünce yok, mantık yok, sadece ham ve yakıcı bir his vardı. Sonra o duygu dalgası çarptı; sıcak, keskin ve ezici. Çarşafı bıraktı ve sendeleyerek geri çekildi, nefes alışverişi düzensizleşmişti.