Patronum gece aradı: “Bu akşam otele gel. Gelmezsen işten atılırsın. Kimseye söyleme.” Gittim. Kapıyı açıp içeride cipl. K...

Korkuyla verdiğim karar, patronumun davranışını haklı kılmıyordu.

Arkadaşım İrem beni eve bıraktı. Yolda yaşadıklarımı anlattım. Konuşurken ellerim titremeye başladı. Odayı terk edene kadar çok sakin görünmüştüm, ama bütün korku sanki ancak şimdi bedenime yetişiyordu. İrem bana su verdi, acele karar vermek zorunda olmadığımı söyledi.Ertesi sabah işe hemen gitmedim. Gece gelen aramanın saatini, hatırladığım sözleri ve otelde gördüklerimi yazdım. Kendi yazışmalarımı sakladım. Sonra şirketin insan kaynakları sorumlusuna ve yönetim kurulu sekreterine, yaşadığım durumu görüşmek istediğimi bildirdim. Bir iddiayı kalabalığa yaymak yerine, ilgili kişilerle açık ve kayıtlı biçimde konuşmak istiyordum.

Bülent Bey önce beni aradı. Açmadım. Sonra özür dileyen bir mesaj gönderdi. “Gergindim,” diyordu. “İş için fazla ileri gittim. Unutalım.” Unutmak, onun için kolay bir çıkıştı. Benim içinse aynı kişiye güvenerek ertesi gün aynı masaya oturmak demekti. Yazılı bir görüşme yapılmasını istediğimi söyledim.Ertesi sabah işe hemen gitmedim. Gece gelen aramanın saatini, hatırladığım sözleri ve otelde gördüklerimi yazdım. Kendi yazışmalarımı sakladım. Sonra şirketin insan kaynakları sorumlusuna ve yönetim kurulu sekreterine, yaşadığım durumu görüşmek istediğimi bildirdim. Bir iddiayı kalabalığa yaymak yerine, ilgili kişilerle açık ve kayıtlı biçimde konuşmak istiyordum.

Bülent Bey önce beni aradı. Açmadım. Sonra özür dileyen bir mesaj gönderdi. “Gergindim,” diyordu. “İş için fazla ileri gittim. Unutalım.” Unutmak, onun için kolay bir çıkıştı. Benim içinse aynı kişiye güvenerek ertesi gün aynı masaya oturmak demekti. Yazılı bir görüşme yapılmasını istediğimi söyledim.