Onu fark ettiklerinde kızlardan biri sessizce fısıldadı

Adam başını salladı. Hatırlıyordu. O iş seyahati… Karısının sesinin telefonda giderek zayıfladığı günler…

— Doğumdan sonra durumu ağırlaştı, — diye devam etti kız. — Bizi bir süre gizlice büyüttü. Sonra… sizi kaybetmekten korktu. Eğer gerçeği öğrenirseniz, bize kızacağınızı sandı. Ya da… onun bencilliğini affetmeyeceğinizi.Adam’ın gözlerinden yaşlar akmaya başladı.

— Ama ben… — sesi titredi. — Ben çocukları çok severdim… O bunu bilirdi…

Kız başını eğdi.

— Biliyoruz. Ama annemiz çok korkuyordu. Hastalığı ilerlediğinde bizi bir bakıcıya emanet etti. Vasiyetinde ise… bir gün mezarına gelmemizi istedi. “Zamanı gelince babanız gerçeği anlayacak” dedi.