Oğlumun bacağı kırıldıktan sonra ona

Hayır, iki gün önceki kayıt,” dedi görevli. “Ama arşivde tutuluyor.”

İki gün önce. Yani kırığın olduğu gece.

O an hemşirenin neden bana not verdiğini anladım. O gece nöbetteydi. Emir’in korkusunu görmüştü. Belki morlukları fark etmişti. Belki de Murat’ın tehditlerini duymuştu.

“Bu kaydı alabilir miyim?” dedim.Görevli tereddüt etti. “Resmî talep gerekir.”

“Polisi arayın,” dedim. “Şimdi.”

Ellerim titriyordu ama içimde tarifsiz bir kararlılık vardı. O an korku yerini öfkeye bırakmıştı. Emir’in irkilmesi, gözlerindeki o sessiz korku, her şey birleşmişti.

Polis geldiğinde kayıt izletildi. Murat sabah hastaneye geri döndüğünde onu koridorda gözaltına aldılar. Yüzündeki şaşkınlık ve öfke karışımı ifade hâlâ aklımdan çıkmıyor.