Oğlumun bacağı kırıldıktan sonra ona

Ne demek istiyorsunuz?” diye fısıldadım.

“Her çocuk odasında sesli ve görüntülü kayıt var,” dedi sakin ama ciddi bir sesle. “Gerçeği görmek istiyorsanız güvenlik odasına gidin. Sizi benim gönderdiğimi söyleyin. Saat tam 3’te 12. kanalı izleyin.”Neden 3? Neden özellikle o saat? Sorular beynimde dönüp duruyordu.

Saat 02.58’de hastanenin dar güvenlik odasındaydım. Uykulu bir güvenlik görevlisi önümdeki ekranı açtı. 12. kanalda Emir’in odası görünüyordu. O an her şey sıradandı. Emir uyuyordu. Murat’ın koltuğu boştu.03:00.

Kapı yavaşça açıldı.

İçeri giren kişi Murat’tı.Ama mesele o değildi. Mesele, Murat’ın içeri girer girmez kapıyı sessizce kilitlemesiydi. Ardından Emir’in yatağına yaklaştı. Ekrandaki sesi açtık. Güvenlik görevlisi bana baktı, yüzü ciddileşti.Baba… yapma,” dedi Emir’in zayıf sesi.

Dizlerimin bağı çözüldü.

Murat eğildi. “Annen yüzünden,” dedi fısıltıyla ama mikrofon net alıyordu. “Eğer scooter’dan düştüğünü söylersen her şey kolay olacak. Anladın mı?”