Oğlum Evimi Satıp Geleceğini Kurmak İstedi…

Bir süre sonra Can, ev hakkında sık sık sorular sormaya başladı. Değerini öğrenmek istiyor, üst kattaki odaları kullanıp kullanmadığımı merak ediyordu. Ben ise bunu yalnızca sohbet sanıyordum.Yağmurlu bir mart günü kapım çaldı. Can elinde çantasıyla çıkageldi. Onu görünce çok sevindim. Sarıldım, en sevdiği tostlardan hazırladım. Eski günleri konuşup güldük. Fakat sohbetin sonunda yüzü ciddileşti.

“Anne,” dedi. “Bu kadar büyük bir evde yalnız yaşıyorsun. Bir huzurevine taşınsan, ben de evi satsam. Böylece Elif’le peşinatı tamamlayıp kendi evimizi alabiliriz.”

O an kalbim sızladı.Benim için yıllarını verdiğim oğlum artık evime bir yuva olarak değil, satılacak bir yatırım olarak bakıyordu.

Yine de öfkelenmedim.

Sakin bir sesle kabul ettim.

“Peki.” dedim.

Can büyük bir rahatlama yaşadı. Hemen emlakçıları aramaya, fotoğraf çekimi planlamaya başladı. Ben ise sessizce küçük bir valiz hazırlayıp birkaç günlüğüne yaşlı bakım merkezine gittim. Gitmeden önce yalnızca bir şey yaptım.