gelin ise kayınvalidesinin kendisinden nefret ettiğini düşünerek buna katlandı, ta ki bir gün yanlışlıkla o vazolardan birini kırana kadar

Gizem, evliliğimizin altıncı yılında, bir temizlik günü tesadüfen çözüldü. Rafların tozunu alırken son gelen vazoyu elimden düşürdüm. Seramik parçaları büyük bir gürültüyle etrafa saçıldı. Ancak kırılma sesinin ardından parkede metalik bir çınlama duyuldu. Parçaların arasından yuvarlanan şey ağır, altın bir yüzüktü. Üzerindeki küçük taşın parıltısı, yıllardır beslediğim tüm kötü düşünceleri bir anda dondurdu