Anne ve babası, 19 yaşındaki kızlarını 70 yaşındaki zengin bir adamla evlenmeye zorladı.

Ailesi, gırtlağa kadar borç içinde olduklarını uzun zamandır komşularından gizliyordu. Babası, batmak üzere olan işi için bir kredi çekmiş, o krediyi kapatmak için bir başkasına başvurmuştu. Faizler bir çığ gibi büyüdü; alacaklılar kapıdan, haciz memurları telefondan ayrılmaz oldu. Evleri satılığa çıkarılmış, aile yolun sonuna gelmişti. Annem geceleri sessizce ağlıyor, babam ise bir gölge gibi evin içinde süzülüyordu.

Tam o karanlık günlerde ortaya çıktı: 70 yaşında, nüfuzlu ve çok zengin bir dul adam. Sürekli yardıma geliyor, erzak getiriyor, aileye büyük bir saygı duyduğunu söylüyordu. Bir akşam, onlara kan donduran o "çıkış yolunu" sundu:

— Tüm borçlarınızı sileceğim. Ama karşılığında kızınız benim karım olacak.

Leyla daha on dokuzundaydı. Mavi gözlerinde okuma hayalleri ve sıradan bir hayat arzusu taşıyan masum bir genç kız... Ailesi bu "kararı" ona açıkladığında kulaklarına inanamadı.

— Hayır baba, lütfen yapma! Çalışırım, gerekirse üç işe girerim ama beni o adama verme. Ondan çok korkuyorum!

Annesi bunun bir "aile fedakarlığı" olduğuna onu ikna etmeye çalıştı; babası ise başka çareleri olmadığını söyledi. "Zamanla alışırsın, önemli olan sevgi değil, huzurlu bir hayattır," diyerek kızlarının gençliğini sattılar.

Sonunda o meşum düğün gerçekleşti. Leyla, tören boyunca gözlerini yerden kaldırmadı. Yaşlı adam ise sanki paha biçilemez bir ganimet kazanmış gibi kızın elini sıkıca tutuyor, etrafa gülücükler saçıyordu. Kutlamanın ardından gelin, adamın şehir dışındaki devasa malikanesine götürüldü.

Ancak o kapıdan giren Leyla'yı bir daha kimse canlı görmedi. Ertesi gün damat, genç kızın cansız bedenini bir tabut içinde ailesine teslim etti.

O gece odada yaşananların gerçek yüzü ortaya çıktığında, sadece aile değil, tüm kasaba duydukları karşısında donup kalacaktı...Hikayenin sonrası ilk yoorumda