gelin ise kayınvalidesinin kendisinden nefret ettiğini düşünerek buna katlandı, ta ki bir gün yanlışlıkla o vazolardan birini kırana kadar

Kocam ise annesinin sadece çabaladığını söyleyerek durumu geçiştiriyordu. Oysa kayınvalidem eve her gelişinde rafları kontrol ediyor, vazoların yerinde olup olmadığına dikkatle bakıyordu. Bu durum bende bir misafirmişim, evim de bir depoymuş hissi yaratıyordu. Bu vazolar sanki birer hediye değil, varlığıma yönelik sessiz birer tehdit ya da alay gibiydi. Sabrettim, hiçbirini atmadım ama onlara her baktığımda içim daralıyordu devamı icin sonrki syfaya gecinz..