Düğün gecesi, kayınpederi geline sekiz yüz bin Lira verdi

Babası…
Onu küçükken “trafik kazasında” kaybetmişti.

Zarfın içinde bir USB bellek vardı.

Belleği bilgisayara taktığında hayatının en büyük gerçeğiyle yüzleşti.

Kayınpederi, yıllardır uluslararası bir suç örgütünün içinde zorla tutulmuştu. Silah, kara para, insan ticareti… Damat ise örgütün yeni lideriydi. Bu düğün bir evlilik değil, bir infaz töreniydi.

Buse’nin babası yıllar önce aynı örgüt için çalışmayı reddetmişti. “Kaza” dedikleri şey bir mesajdı.

Buse’nin seçilme sebebi tesadüf değildi.

O, babasının kızıdır.Düğün gecesi “onlar” gelmişti çünkü örgüt, kayınpederinin ihanetini öğrenmişti. Buse o evde kalsaydı, canlı tanık olarak öldürülecekti.

USB’nin son videosunda kayınpeder kameraya bakıyordu. Yüzü yorgun ama kararlıydı.

— Eğer bunu izliyorsan, başardım demektir. Seni seçmedim… seni kurtardım. Parayı alman için değil, kaçman için verdim. Çünkü seni yaşatmak, yaptığım tek doğru şeydi.

— Onlara karşı tek koz sensin. Ama bunu kullanmak zorunda değilsin. Kaybol. Yeni bir hayat kur. Babana borcumu böyle öderim.

Video burada bitiyordu.

Buse günlerce düşündü.

Kaçabilirdi.
Parası vardı.
Yeni bir isim alabilirdi.

Ama aynaya her baktığında babasını hatırlıyordu.