Benim adım Mert Yılmaz. Yirmi yaşındaydım

Yanında para ve bazı belgeler bırakmıştı ama onları ikna eden şey para değil, çocuğundan ayrılırken yaşadığı tarifsiz acı olmuştu.

Babam bana baktı ve hayatım boyunca unutamayacağım şu cümleyi söyledi:

“Sen benim biyolojik oğlum olmayabilirsin ama seni her gün yeniden oğlum olarak seçtim.”

İlk kez gerçek ailemin kim olduğunu anladım.

Kan bağı önemliydi.

Ama sevgi çok daha güçlüydü.

Yaşadıklarımı kabullenebilmek için birkaç hafta başka bir şehirde kaldım.

Bu süreçte Elif Hanım bana evliliğin iptaline ilişkin belgeleri ve uzun bir mektup gönderdi.

Hiçbir mazeret üretmedi.

Sadece geç kaldığını ve bana büyük bir yük bıraktığını yazdı.

Tam bu sırada biyolojik babamın benim yaşadığımı öğrendiği haberi geldi.

Elif Hanım yıllardır benden onu korumaya çalışıyormuş.

Ailem beni yalnız bırakmadı.

Babam her zaman yanımda durdu.

Bir süre sonra güvenli bir ortamda Elif Hanım ile yeniden görüştüm.