Beni hasta ve yalnız bırakan iki oğlum

belki de kaybedilen zamanın yeniden kazanılması için bir fırsat. Bu an, bizim için yeni bir başlangıç olabilirdi. Duygular, zamanla esnekleşir ve yeniden şekil alırken, geçmişin yükleri bir yana bırakılabilirdi. Onların yanında, yalnızlığın gölgeleri bir nebze aydınlanmış, sevgimizin gücüyle sarılmıştık. Belki de hayatta en önemli olan, anlarımıza dokunmak ve sevdiklerimizle geçirdiğimiz zamanların kıymetini bilmektir. Son olarak, yaşamın bize sunduğu her an, bir hatırlatıcı olarak kalacak; sevgi her zaman en derin bağımız olacak