Sana duyduğum sevgi sahte değildi. Ama bu sevgi bir annenin sevgisiydi. Sen ise bunu aşk sandın. Seni kırmaktan korktum. Her gün gerçeği söylemek istedim ama her seferinde sustum.”
Gözlerimden yaşlar akmaya başladı.
Yıllardır bana anne sevgisi gibi gelen o şefkati neden bu kadar huzurlu bulduğumu ilk kez anlıyordum.
Çünkü içgüdüler yalan söylemiyordu.
Dakikalarca konuşmadan oturduk.
Sonunda ayağa kalktım.
“Bu evlilik devam edemez.”
Başını eğdi.
“Biliyorum.”