Detaylar ilk yorumda

diye boş odaya mırıldandım. İşte o zaman yedek anahtarlarını aramaya başladım. Şifonyerin onun tarafındaki çekmeceye gittim, atmak istemediği rastgele şeyleri koyduğu çekmece. Eski fişler, kablolar ve bozuk paralar vardı. “Ona nereye koydun?” O gece, parmaklarım titreyerek açtım. Orada buldum. Küçük, eskimiş bir cüzdan. Her gün kullandığı cüzdan değildi. Eski bir tanesiydi. Tanımadığım bir cüzdan olması bile göğsümü sıktı. İçinde para yoktu, sadece anahtarlar vardı. Birkaç tane. Ama bir tanesi hiç mantıklı gelmedi. Üzerinde yerel bir depo tesisinin plastik etiketi ve siyah kalemle yazılmış bir depo numarası vardı. 31 yıllık evliliğimiz boyunca Mert, depo kiraladığından hiç bahsetmemişti. Bir kere bile. Her şeyi paylaşırdık, en azından öyle sanıyordum.