Benimle evlen, bana bir erkek evlat ver… Ailen bir daha asla geçim derdi çekmeyecek,” dedi varlıklı toprak sahibi

Güneş doğmadan, hizmetçilerin değişim saatini kollayarak odasından çıktı. Koridor sessizdi. Büyük merdivenlerden indi, mutfağın arka kapısından bahçeye süzüldü. Ayakkabılarını eline aldı, çıplak ayakla çimlerin üzerinden koştu. Demir kapının yanındaki küçük servis kapısını fark etti. Kilitli değildi.

Köy yoluna ulaştığında nefes nefeseydi ama kalbi ilk kez hafifti.