Uvey kiz ve

Tabii ki,” dedim, her şeye yeniden başlamak umuduyla. “Sadece nerede ve ne zaman olduğunu söyle.”

Restoran çok şıktı, benim alıştığımdan çok daha şık. Koyu renkli ahşap masalar, yumuşak ışıklandırma, temiz beyaz gömlekli garsonlar. Ben geldiğimde, Hyacinth zaten oradaydı ve farklı görünüyordu. Bana gülümsedi, ama gülümsemesi gözlerine ulaşmadı.Merhaba Rufus! Geldin!” diye selamladı beni ve ondan garip bir enerji yayılıyordu. Sanki rahat görünmek için elinden geleni yapıyormuş gibi. Odanın içinde neler olduğunu anlamaya çalışarak karşısına oturdum.

“Ee, nasıl gidiyor?” diye sordum, gerçek bir sohbet umuduyla.