Üç saat sonra küçük Defne cezaevine getirildi.
Yanında bir sosyal hizmet uzmanı vardı.
Sessizce koridorlardan geçti.
Babasının karşısına geldiğinde gözleri doldu ama ağlamadı.
Mehmet onu görünce kendini tutamadı.
"Canım kızım..."
Defne ağır adımlarla yaklaştı.
Kimsenin duyamayacağı kadar alçak bir sesle babasının kulağına bir şey fısıldadı.
Mehmet'in yüzündeki ifade bir anda değişti.
Sanki umudunu yeniden bulmuştu.
Odadaki herkes donup kaldı.
Çünkü küçük kızın söylediği o gizemli sözler...