Sonraki haftalarda yeni bir DNA testi yapıldı ve sonuç Adnan’ın Luka’nın biyolojik babası olduğunu doğruladı. Nihat annesinin misafir odasına taşındı. Bazı geceler kardeşine öfkeleniyor, bazı geceler ise çocukluk fotoğraflarına bakarak onu özlüyordu.
Nermin Hanım oğluna, bir insanı hem özlemenin hem de ona kızmanın mümkün olduğunu anlattı. Adnan onun kardeşiydi, fakat aynı zamanda güvenini sarsmıştı. Bu iki gerçeğin hiçbiri diğerini ortadan kaldırmıyordu.Emel profesyonel destek almaya başladı ve yaptığı hatanın ailesinde oluşturduğu zararı kabul etti. Nihat da Luka’nın huzuru için bazı görüşmelere katıldı. Ancak aylar süren çabalara rağmen evlilikleri eski hâline dönemedi ve çift ayrılmaya karar verdi.
Yine de Nihat, Luka’nın hayatından çıkmadı.
Onu düştüğünde kaldıran, hangi şarkıyla uyuduğunu bilen ve yetişkinlerin yaptığı hataların bedelini masum bir çocuğa ödetmeyen kişi olmaya devam etti. Luka için baba, yalnızca biyolojik bir bağ değil; güven, emek ve koşulsuz sevgiydi.