Küçük bir kız evlat edindim

55 yaşındayım ve 30 yılı aşkın bir süre önce bir trafik kazasında eşimi ve küçük kızımı kaybettim.

Tek bir gecede bütün dünyam başıma yıkıldı.

Ondan sonra gerçekten yaşamadım; sadece var oldum, boş günleri kırık bir kalple geçirdim.

Yıllar sonra bir çocuk evlat edinmeye karar verdim. Sevgimi birine, ona gerçekten ihtiyacı olan bir çocuğa vermek istedim.

Kimi aradığımı bilmeden bir yetimhaneye gittim ve işte o zaman onu gördüm.

Küçük bir kız, tekerlekli sandalyesinde pencere kenarında tek başına oturuyordu. Bana baktığında içimde bir şeyler koptu.

Yüz hatları bile vefat eden kızımı andırıyordu.

Bakıcı, kimsenin onu evlat edinmek istemediğini açıkladı. Bir kazadan sonra babası ölmüş, annesi ise onu terk etmişti.

Kalbim sıkıştı.

Adı Leyla idi. Beş yaşındaydı.

Anında aramızda bir bağ kuruldu.

Evlat edinmek istediğim çocuğun o olduğunu biliyordum.

Birlikte bir hayat kurduk. O benim tüm dünyam oldu.

Leyla; zeki, sıcakkanlı ve kendine güvenen genç bir kadın olarak büyüdü.

Üniversitedeki sevgilisiyle nişanlandı ve güzel bir düğün planladı.

Düğün gününde onu izlemek; gülümserken, kendinden eminken ve onu seven insanlarla çevriliyken, beni gururla doldurdu.

Herkes dans ederken bir kenara çekildim ve aniden tanımadığım bir KADIN fark ettim. Salona yeni girmişti ve birini arıyor gibi görünüyordu. Damat tarafının misafirlerinden biri olduğunu sandım.

Yanına gidip yardım teklif etmek üzereydim ki aniden beni fark etti ve doğrudan üzerime doğru yürüdü.

Kendini tanıtmadı. Sadece içini çekti ve benden kenara gelmemi istedi.

Sesi titriyordu.

"Birbirimizi tanımadığımızı biliyorum ama beni dinlemelisin. Bu kızınla ilgili. SENDEN NELER SAKLADIĞI HAKKINDA HİÇBİR FİKRİN YOK."

Mideme bir kramp girdi.

Ancak o hemen devam etti:

"GEÇMİŞİNDEN GELEN KORKUNÇ BİR ŞEY VAR VE TÜM GERÇEĞİ BİLMEN GEREKİYOR."

DEVAM1 Y0RUMDA