Kocamın iş ortağı ve en yakın arkadaşı, her akşam evimizdeydi. Onu ailemizden biri gibi görüyordum. Ama o gece, eşimin telefonunda gördüğüm bir mesaj, her şeyin göründüğü gibi olmadığını gösterdi. Meğer yıllardır kurdukları düzen, benim hayatımı da içine alıyormuş. Peki ne mi gördüm? İşte o an her şey değişti…
ANKARA – Beş yıllık evliydim. Kocam Kerem, kendi işini kurmuş, başarılı bir girişimciydi. İş ortağı ve aynı zamanda çocukluk arkadaşı olan Barış ise neredeyse her akşam evimizdeydi. Birlikte yemek yiyor, iş konuşuyor, bazen sabaha kadar sohbet ediyorlardı. Barış’ı ailemizin bir parçası gibi görüyordum. Ona güveniyordum. Kerem’e de.