Yüzünde pişmanlık vardı.
“Çok değişmişsin,” dedi.
Gülümsedim.
“Evet.”
“Daha güzelsin.”Bunu söylemene gerek yok.”
“Derya, hata yaptım.”
Başımı salladım.
“Biliyorum.”
“Onunla düşündüğüm gibi olmadıBu benim sorunum değil.”
“Beni affedemez misin?”
Bir süre sustum.
Sonra sakin bir sesle konuştum.
“Seni affettim.”Gözleri umutla parladı.
“Ama geri dönmeyeceğim.”
Yüzündeki ifade değişti.
“Neden?”
“Çünkü artık beni neden terk ettiğini düşünmüyorum. Neden kendimi senin sevgine göre değerlendirdiğimi düşünüyorum.”