Bir gün Derya bana geldi.
“Kardeşim, sana bir şey söylemem gerekiyor,” dedi.
“Ne oldu?”
“Senin hakkında söyledikleri beni de rahatsız ediyor.”
Gülümsedim.
“Biliyorum.”
Derya başını eğdi.
“Ben de artık onun yanında seninle ilgili konuşulmasını istemiyorum. Çünkü seni kardeşimden çok daha fazlası olarak görüyorum. Sen benim ailemsin.”
O an gözlerim doldu.
“Teşekkür ederim.”
Aylar geçti.
Ben değişiyordum.
Fakat sadece kilom değil…
Kendime olan saygım, özgüvenim ve hayata bakışım da değişiyordu.
Yeni kıyafetler aldım. Saçımı değiştirdim. Yıllardır ertelediğim bir kursa yazıldım. Arkadaşlarımla yeniden görüşmeye başladım.
Murat ise bunların hiçbirini anlamıyordu.
Çünkü o hâlâ eski eşini görmeye çalışıyordu.
Bir gün eve geldiğinde beni salonda hazırlanırken gördü.
“Bu ne hal?” diye sordu.
“Arkadaşlarımla dışarı çıkacağım.”
“Kimle?”