Kocam, 4. Evre Kanser

Beni affetmek zorunda değilsin. Belki yaptığım şey yanlıştı. Belki sana hayatının en büyük acısını yaşattım. Ama seni kaybetmekten daha çok korktuğum tek şey, benimle birlikte senin de hayattan vazgeçmendi."

"Lütfen yeniden gül. Çocuklarımızla vakit geçir. Torunlarımızın büyüdüğünü izle. Benim payıma düşen yılları da yaşayabilirsen, işte o zaman gerçekten huzur bulacağım."

Mektubu göğsüme bastırdım.

İlk kez Ahnmet mezarına gitmeye karar verdim.

Bir demet beyaz zambak alıp sessizce başucuna bıraktım.