Kendimden yaşça küçük erkek Beni ilk gece şoke etti”g... Devamını oku ..

Uçak Ege’ye inip kapılar açıldığında, artık hayatımız tamamen değişmişti. Tolga’nın eşi Seda bizi havalimanında çiçeklerle karşıladı. Doğrudan yeni evimize geçtik. Defne odasında neşeyle koştururken, ben de ertesi sabah Ege’nin masmavi sularına karşı durup elindeki küçük maun kutuyu açtım.

Elif’in külleri dalgaların arasına karışırken, içimdeki tüm o ağır keder ve yalnızlık hissi denizin serin rüzgarıyla uçup gitti. Defne mutlulukla kıyıda koşturuyor, iki sevimli yunus balığının dalgalar arasında süzülüşünü izliyordu. “Bak baba, annem bizi duydu!” diye bağırdığında, hayatımda ilk kez gerçekten huzurla gülümseyebildim.Aradan aylar geçti. Artık o eski, gürültülü otobüs duraklarında saatler geçirmiyor; kendi bahçemizde, portakal ağaçlarının altında kahvelerimizi yudumluyorduk. Kötülüğün ve kibirin bittiği yerde, insanlığın ve vefanın her zaman galip geleceğini o gün anladım. Hayat bize en acı yüzünü göstermişti belki ama sevginin ve iyiliğin gücü, en karanlık gecenin ardından bile güneşi yeniden doğdurmayı başarmıştı.