Bir daha baba olacağıma hiç inanmadım.
O yanım, onlarla birlikte gömülmüş gibiydi.Ama insan hiçbir şey beklemeyi bıraktığında, hayatın onu şaşırtmak gibi tuhaf bir huyu vardırYıllar sonra, yağmurlu bir öğleden sonra kendimi bir yetimhanenin otoparkına girerken buldum.
Kendime sadece merak ettiğimi söyledim.
Kimsenin yerini doldurmaya çalışmıyordumİçeri girdiğimde bina dezenfektan ve boya kalemi kokuyordu.
Bir koridordan kahkahalar yükseliyor, diğerinden ağlama sesleri geliyordu.devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisniz..