Anlamak için… ve yürüyüp gitmek için.
Elini tuttum.
— Sen benim kızımsın, çünkü birbirimizi seçtik.
— Çünkü kaldık.
Gözyaşları içinde gülümsedi.
— Beni seçtiğin için teşekkür ederim.O gece Elif’i Emre’yle dans ederken izlerken, yıllardır öğrenmeye çalıştığım bir şeyi sonunda anladım:
Aile, kan bağı değildir.
Her şey dağıldığında kalanların—
ve ertesi gün de kalmayı seçenlerin—hikâyesidir.