Cenazeden Sonra Avukatın Verdiği Eski Hastane Çantası Hayatımı Sonsuza Dek Değiştirecekti!

Müzeyyen Hanım'ın avukatı çantayı bana uzattığında, ellerimin titrediğini fark ettim. Yıllardır kimsenin dokunmasına izin vermediği o eski lacivert çanta artık benim ellerimdeydi. Üzerindeki deri çatlamış, metal tokaları paslanmaya başlamıştı. Buna rağmen çantaya gösterdiği özen, içinde sıradan bir eşya olmadığını hissettiriyordu.

"Burada mı açmalıyım?" diye sordum.

Avukat başını iki yana salladı.

"Hayır. Bana sadece bunu sana teslim etmem söylendi. Bir de şu zarfı."

Ceketinin cebinden mühürlü bir zarf çıkardı. Üzerinde titrek bir el yazısıyla sadece benim adım yazıyordu.

Eve gider gitmez masaya oturdum. Önce zarfı açtım.

İçinde tek sayfalık bir mektup vardı.Sevgili evladım... Eğer bu satırları okuyorsan, artık bu dünyada değilim. Sana gerçekleri anlatmanın zamanı geldi. Önce çantayı aç. Ama içindekileri gördükten sonra beni yargılama. Sonra mektubun devamını oku."

Derin bir nefes aldım.

Yavaşça çantanın tokalarını açtım.

İçinden onlarca eski fotoğraf, sararmış belgeler, bir çocuk hırkası, eski bir nüfus cüzdanı, gazete kupürleri ve küçük ahşap bir kutu çıktı.

Kutunun içinde ise gümüş bir erkek yüzüğü vardı.

Fotoğrafları tek tek incelemeye başladım.

Genç bir Müzeyyen Hanım...

Yanında gülümseyen bir adam...