Cenazeden Sonra Avukatın Verdiği Eski Hastane Çantası Hayatımı Sonsuza Dek Değiştirecekti!

İki yıl önce, 34 yaşındayken küçük bir huzurevinde hasta bakıcı olarak çalışmaya başladığımda Müzeyyen Hanım ile tanıştım.

Seksen iki yaşındaydı. Hayat dolu, dobra ve ince esprileriyle herkesin sevgisini kazanmıştı. En zor günlerinde bile etrafındakilere umut vermeyi başarırdı.

Huzurevindeki diğer yaşlıların çocukları ve torunları sık sık ziyarete gelirken, Müzeyyen Hanım'ın kapısını yıllardır çalan kimse yoktu. Zamanla en çok benimle konuşmaya başladı. Her gün birlikte çay içiyor, bana gençliğini, pişmanlıklarını ve kimseye anlatmadığı anılarını anlatıyordu. Onu dinledikçe aramızda tarif edemediğim güçlü bir bağ oluştu.

Ama bir şey hep dikkatimi çekiyordu.

Yıllardır kullandığı eski bir hastane çantasını yanından bir an bile ayırmıyordu. Çantaya kimsenin dokunmasına izin vermiyor, biri elini uzatsa hemen geri alıyordu. "Zamanı gelince sahibini bulacak." demekten başka hiçbir açıklama yapmıyordu.

Sağlığı ağırlaştığında bir gün beni yanına çağırdı.

Elimi tuttu, uzun uzun yüzüme baktı ve sakin bir sesle,

"Bu dünyadan tek bir dileğim eksik gitmesin istiyorum... Benimle evlenir misin?" dedi.

İlk anda ne diyeceğimi bilemedim.

İnsanların bunu yanlış anlayacağını biliyordum. Ama onun gözlerindeki yalnızlığı görünce bu isteği geri çeviremedim.

Bir hafta sonra hastanenin küçük mescidinde, birkaç görevlinin şahitliğinde sessiz bir nikâhla evlendik.

Müzeyyen Hanım, sadece üç gün sonra huzur içinde son nefesini verdi.

Cenazeden sonra tam huzurevinden ayrılacakken avukatı yanıma geldi. Elinde yıllardır kimsenin dokunamadığı o eski hastane çantası vardı.

Çantayı bana teslim etti, ardından cebinden mühürlü bir zarf çıkarıp elime verdi.

Sonra yalnızca şu cümleyi söyledi:

"Müzeyyen Hanım bu çantayı ömrü boyunca tek bir kişi için sakladı... İçindekileri gördüğünde neden seni seçtiğini ve aslında kim olduğunu öğreneceksin." Sonrasını yorumda anlattım...