Üç ay sonra Selin, sağlıklı bir kız çocuğu dünyaya getirdi ve ona Zeynep adını verdi. Annesiyle birlikte bahçeli evlerinde huzurlu ve yeni bir yaşama adım attılar.
Selin yaşadığı bu mucizevi olayı hiçbir zaman bir kahramanlık hikâyesi olarak görmedi. Bedenindeki yaraları tıbbi bilgi ve azim iyileştirmişti belki ama ruhundaki derin yaraları kapatan tek şey, on altı yıl sonra gelen o içten af dileyiş ve anne sevgisiydi. Bazı yaralar doktor gerektirirdi, bazıları zaman… Ama en derin yaralar, ancak bir insan “Seni özledim, özür dilerim” diyebildiğinde iyileşmeye başlıyordu