Leyla Yusuf’un gözlerine baktığında, orada yıllardır özlemini çektiği bir ilgiyi, derin bir sadakati ve saklanmaya çalışılan tutkulu bir saygıyı gördü. Aralarındaki yaş farkı, köyün kuralları, toplumsal baskılar... Bütün bunlar bir anlığına odanın dışındaki soğukta kaldı.Biliyorum," dedi Leyla, fısıltı kadar kısık bir sesle. Karşılıklı oturuyorlardı ama aralarındaki mesafe, sadece fiziki bir uzaklıktan ibaretti. İkisinin de kalbi aynı ritimle çarpıyor, kelimelerle ifade edemedikleri o güçlü duygu odanın her köşesini sarıyordu.Yusuf ayağa kalktı, gitme vakti gelmişti ama gitmek istemediği her halinden belliydi. Leyla da kapıya kadar ona eşlik etti. Eşikte durduklarında Yusuf arkasını döndü, gözleri Leyla’nın yüzünde takılı kaldı. Hiçbir şey konuşmadılar; sadece birbirlerinin varlığını, o sessiz ve derin duygusal bağı iliklerine kadar hissettiler.