35 yaşındaki bir adam

Babaannem bunların hepsini fark etmişti.

"Baran'dan tek istediğim şey vardı. Ben öldükten sonra hiçbir şey istemeyecek. Böylece sen de kimin gerçekten para peşinde olduğunu anlayacaksın."

İşte bu yüzden...
Bütün mirası bana bırakmıştı.
Baran ise vasiyetten tek kuruş almamıştı.
Ama neden bunu kabul etmişti?
Mektubun son sayfasını çevirdim.

"Baran bana 'Bir insanın sevgisini ispatlamak için mirasa ihtiyacım yok.' dedi. O gün doğru insana güvendiğimi anladım."

Boğazım düğümlendi.
Mektup burada bitmiyordu.

"Senden son bir ricam var. Baran'ı dinle. Sana söyleyemediği başka bir gerçek daha var."

Zarfın içinde küçük bir anahtar bulunduğunu fark ettim.
Üzerinde eski bir etiket vardı.
"Çatı odası."
O akşam doğruca babaannemin evine gittim.
Çatıdaki küçük sandığı açtığımda yüzlerce fotoğraf albümü, eski mektuplar ve düzenli dosyalar çıktı.
En üstte ise Baran'ın hazırladığı kalın bir klasör duruyordu.
İçinde son iki yıl boyunca babaannemin tüm sağlık kontrolleri, kullandığı ilaçlar, doktor randevuları ve bakım planları vardı.
Her sayfa büyük bir titizlikle hazırlanmıştı.
Masrafların çoğu da Baran tarafından ödenmişti.
Faturaların üzerinde kendi adına yapılan ödemeler duruyordu.
Babaannem bunu bana hiç anlatmamıştı.
Tam o sırada arkamdan bir ses geldi.
"Onları bulacağını tahmin etmiştim."
Arkamı döndüm.
Baran kapıda duruyordu.
İlk kez yüzüne dikkatlice baktım.
Yorgun görünüyordu.
Ama gözlerinde en ufak bir öfke yoktu.
"Bana neden hiçbir şey söylemedin?" diye sordum gorsele ilerleyin devamı sonraki sayfda....