35 yaşındaki bir adam

Baran...
Demek gerçekten tesadüf değildi.

"Baran çocuk yaşta anne ve babasını kaybetmiş. Kimsesi kalmamış. Hayatını yaşlı insanlara yardım etmeye adamış. Bana hiçbir zaman para ya da miras hakkında tek kelime etmedi."

Mektubu elimden indiremedim.
Babaannem yazmaya devam etmişti.

"Bir gün ona evlenme teklifini ben yaptım."

Şaşkınlıktan gözlerimi kapattım.
Baran değil...
Babaannem.

"İlk anda reddetti. İnsanların yanlış anlayacağını söyledi. Günlerce kabul etmedi. Sonra ona asıl niyetimi anlattım."

Asıl niyeti...
Merakla sonraki satıra geçtim.

"Ben öldükten sonra seni de koruyacak birine ihtiyacım vardı."

Kalbim hızla çarpmaya başladı.

"Son yıllarda sana yaklaşan bazı insanların yalnızca sahip olacağın miras nedeniyle yanında olduğunu fark ettim. Sen ise bunu göremiyordun."

Bir anda eski sevgilim aklıma geldi.
Evlilik konusunda sürekli acele eden, babaannemin evinin değerini sorup duran Kerem...