Parası olmayan yaşlı bir adama bedava akşam yemeği verdim — ertesi sabah,

Bir kış akşamı, soğuk rüzgarın şehri sarıp sarmaladığı bir zamanda, lokantamın sıcak atmosferinde oturmuş, gelen müşterilerle ilgileniyordum. Kapıdan içeriye yaşlı bir adam girdi. Üzerindeki yıpranmış ceket, onun hayatın sert rüzgârlarıyla ne kadar yıprandığını gösteriyordu. Gözlerinde kaybedilmiş umutların izleri vardı, ama yine de bir yerde yaşamaya dair bir ışık parlıyordu. O an, içinde bulunduğu durumu gözlerime yansıtan bir merhamet duygusu hissettim.