Oğlum 19 yaşındayken bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Beş yıl sonra, çenesinin altında aynı doğum lekesi olan küçük bir çocuk sınıfıma girdiOğlumu 19 yaşında bir trafik kazasında kaybettim. Beş yıl sonra, Çenesinde altında aynı doğum lekesi olan küçük bir çocuk sınıfıma girdi.
Oğlumu tek başıma büyüttüm. Babası daha o doğmadan çekip gitmişti. Doğumhanede o küçücük bedeni kucağıma aldığım an, dünyaya karşı yalnız olduğumu ama asla güçsüz olmadığımı hissetmiştim. Çünkü artık Can vardı. Hayatımın merkezi, nefes alma sebebim, en büyük gururum.
On dokuz yaşındayken gelen telefon hayatımı ikiye böldü.
Sarhoş bir sürücü. Taksi kazası. Yanlış yer, yanlış zaman.
“Acı çekmedi,” dediler.
Bu cümleye tutunmam beklendi. Tutunamadım.