29 Temmuz 2026
Kayınpederimin sözleri kulaklarımda çınlarken donup kalmıştım.
“Ne demek istiyorsunuz?” diye sordum.
Yaşlı adam cevap vermek istedi ama ayakta duracak hâli yoktu. Kısa süre sonra Hakan’ın kız kardeşi gelip onu kolundan tuttu.
“Babamı mazur görün,” dedi mahcup bir ifadeyle. “Acısıyla fazla içti.”
Ama ben artık o cümleyi duymazdan gelemezdim.
Cenaze bittikten sonra herkes dağılmaya başladı. Tam arabama binecekken Hakan’ın avukatı yanıma yaklaştı.Size bırakılması gereken bir emanet var,” dedi.
Elime kalın, kahverengi bir zarf verdi.Üzerinde sadece tek bir cümle yazıyordu.
“Bunu yalnız kaldığında aç.”
Eve gidene kadar zarfı açmaya cesaret edemedim.
Oturma odasında tek başıma koltuğa oturduğumda ellerim titriyordu.İçinden bir mektup, banka dekontları ve yıllara yayılmış onlarca resmi belge çıktı.
Mektubu açtım.