Derya mektubu açtığında ilk satırda şu yazıyordu:
“Eğer bunu okuyorsan, sana gerçeği anlatmanın zamanı gelmiştir.”
Babası, Rauf’un anlattıklarını doğruluyordu. Ancak mektubun sonunda Derya’nın beklemediği bir cümle vardı:
“Rauf seni korumak için hayatına girdi ama bundan sonra vereceğin hiçbir kararın onun yüzünden olmasını istemiyorum. Eğer onu seviyorsan kal. Sevmiyorsan git. Çünkü seni gerçekten korumanın tek yolu, kendi hayatının kararını kendin verebilmeni sağlamaktır.”
Derya mektubu defalarca okudu.
İki yıl boyunca herkes onun adına karar vermişti. Ailesi, toplum, Rauf ve hatta geçmişteki korkular…
Fakat ilk kez biri ona gerçekten seçme hakkı veriyordu.
Ertesi gün Rauf’un evine döndü.
Rauf onu kapıda görünce hiçbir şey söylemedi.
Derya elindeki bavulu yere bıraktı ve sakin bir sesle konuştu: