Kızım kendinden yaşça büyük bir adamla evlendi ilk gecesinde başına gelen..Devamını oku

Zarfın içinden yıllar önce yazılmış bir mektup çıktı.

Okudukça ellerim titremeye başladı.

Mektupta, Derya'nın babasının sandığımız gibi bizi terk etmediği yazıyordu.

Onu başka bir kadınla gördüğüm gece, bana anlatılanların tamamı yalanmış.

Derya'nın babası aslında büyük bir borç batağına sürüklenmiş ve beni tehlikeden uzak tutmak için ortadan kaybolmuştu.

Ama asıl korkunç gerçek bundan sonra geliyordu.

Mektubu yazan kişi Baran'ın babasıydı.

Ve son satırda şöyle yazıyordu:

“Oğlum Baran, Derya'nın başına gelenleri öğrenirse onu koruyacağına söz verdi.”

Elimdeki kâğıt yere düştü.

Derya ağlayarak bana sarıldı.

“Baran benimle evlenmek istemiyor anne.”

Şaşkınlıkla ona baktım.

“Ne?”

“Bizim nişanımızın başka bir nedeni var.”

“Ne nedeni?”

“Babamı bulduk.”

Dünya başıma yıkılmış gibi oldu.

“Baban nerede?”

Derya kapıyı işaret etti.

Tam o sırada kapı çaldı.

Derya'nın yüzündeki ifade değişti.

Ben yerimden kalkamadım.

Kapıyı açtığımda yıllardır öldüğünü sandığım adam karşımda duruyordu.

Saçları tamamen beyazlamıştı.

Yüzünde yılların pişmanlığı vardı.

Bana baktığında gözleri doldu.

“Affet beni.”

Dizlerimin bağı çözüldü.

Olduğum yere çöktüm.