İkiz kız kardeşim Zeynep kaybolmuştu ve henüz beş yaşındaydım

İkiz kız kardeşim Zeynep kaybolduğunda henüz beş yaşındaydım. Annemler işteydi, biz de anneannemle kalıyorduk. Çok hastalanmıştım; ben uyuyana kadar anneannem benimle ilgilendi. O sırada Zeynep, topuyla oynamak için dışarı fırlamış. Anneannem onu içeri çağırmak için seslendiğinde, hiçbir cevap alamamış; sadece derin bir sessizlik...

Polis uzun süre onu aradı ve aylar sonra aileme Zeynep'in ölü bulunduğunu söylediler. Detayları pek hatırlamıyorum. Anneme Zeynep'in nerede, ne zaman ve nasıl bulunduğunu sorduğumda, bilmemem gerektiğini ve sürekli bunları sorarak onu incittiğimi söyleyip beni geçiştirirdi. Sonunda sormayı bıraktım. Bir cenaze töreni de olmadı; ya da ben öyle hatırlıyorum.

O günden bu yana tam 68 yıl geçti. Kendi ailemi kurdum, dışarıdan bakıldığında harika bir hayatım var gibi görünüyordu. Ancak Zeynep'in hatırası beni asla bırakmadı.

Geçtiğimiz günlerde, torunum başka bir şehirde üniversite kazanınca onu ziyaret etmek için uçağa atladım. Torunum dersteyken yürüyüşe çıkmaya karar verdim ve küçük, şirin bir kafeye girip kahve sırasına kaynak oldum.

Birden, tanıdık bir kadın sesi duydum — kendi sesime o kadar benziyordu ki! Kadın kasada durmuş, paket kahvesini alıyordu. Bana doğru döndüğünde kanım dondu. Tıpatıp bana benziyordu! Aynı ses, aynı yüz, aynı yaş... Sanki aynada KENDİME bakıyordum.

Bayılacak gibi hissettim. Bu nasıl mümkün olabilirdi?! Orada öylece duramadım ve kadının omzuna dokundum. Bana döndü ve benim kadar şok olduğu her halinden belliydi.

Sesim titreyerek sordum: "AMAN ALLAHIM... ZEYNEP, SEN MİSİN? AMA NASIL...?" Sonrasını yorumda anlattım ��Y.ORUMDA��