İbretlik bir öykü

Çünkü ilk kez kendimle yüzleşmiştim. O gece sabaha kadar uyuyamadım. Ağladım. Kendime kızdım. Ama şunu da fark ettim: Ben kötü biri değildim. Ben yalnızdım. İhmal edilmiştim. Sevilmek istemiştim. Yanlış bir yola sapmıştım ama geri dönecek gücüm hâlâ vardı. Ertesi gün kocam geldiğinde her şeyi anlatmadım ama susmadım da. İlk kez “Ben yalnızım” dedim. “Ben görülmek istiyorum” dedim. Konuşmak zor oldu, yüzleşmek daha da zor