Evsiz Bir Adama

Beni amcam yanına aldı ama beni hiçbir zaman istemedi. On sekiz yaşıma gelir gelmez evden kovuldum. Çeşitli işlerde çalıştım. Bir süre her şey yolundaydı. Sonra çalıştığım şirket battı. Aynı dönemde ciddi bir trafik kazası geçirdim. Aylarca çalışamadım. Birikimim tükendi. Evimi kaybettim."

Odadaki sessizlik daha da ağırlaştı.

"İnsan bir kez düştü mü yeniden ayağa kalkması sandığınız kadar kolay olmuyor," dedi.

Kimse konuşamadı.

Ben ise onu ilk gördüğüm günü düşündüm. Parktaki bankta otururken gözlerinde garip bir hüzün vardı ama tek bir kez olsun kendine acındırmaya çalışmamıştı grsele ilerleyn devamı sonrki sayfda....