Evsiz Bir Adama

Annemin sorduğu soru odayı buz gibi yaptı.

"Sen... Yusuf Usta'nın oğlu Emir misin?"

Emir'in yüzündeki bütün renk çekildi. Birkaç saniye boyunca tek kelime edemedi. Sonunda başını yavaşça eğdi.

"Evet..." diye fısıldadı. "Ama bunu nereden biliyorsunuz?"

Annem sandalyesine çöktü. Gözleri dolmuştu. Babam da şaşkınlıkla ona bakıyordu.

Ben ise hiçbir şey anlamıyordum.

"Anne, bana biri şu olanları açıklayacak mı?"

Annem derin bir nefes aldı.

"Yıllar önce, sen daha doğmadan önce, baban küçük bir marangoz atölyesinde çalışıyordu. Patronu Yusuf Usta'ydı. Dürüstlüğüyle tanınan çok iyi bir adamdı. Küçük bir oğlu vardı. Adı da Emir'di."

Emir sessizce dinliyordu.

Annem devam etti.

"Bir gün atölye büyük bir yangında kül oldu. Yusuf Usta borçlarını ödeyemedi. Birkaç ay sonra da hastalanıp hayatını kaybetti. Oğlunun akrabalarının yanına gönderildiğini duymuştuk. Sonra izini tamamen kaybettik."

Emir gözlerini yere indirdi.

"Hepsi doğru."

Babam şaşkınlıkla sordu.

"Peki sana ne oldu?"

Emir acı bir tebessüm etti.