Eşimin Genel Müdürlük Töreninde Sekreteri Onu Öptü

İşte beklediğim itiraf buydu.

“Hayır,” dedim. “Sen bana yetkimi devrettiğimi söyleyen bir belge gösterdin. Ama ben o belgeyi hiçbir zaman imzalamadım.”

Altı ay önce Adnan’ın evimizdeki kasasında sahte yetki belgesini bulmuştum.

Aynı dönemde şirket paralarının, Vildan’ın kardeşiyle bağlantılı danışmanlık firmalarına aktarıldığını fark etmiştim.

Otel harcamaları işe alım gideri olarak gösterilmişti.

Şirket yazılımının rakip bir kuruluşa satılması için gizli görüşmeler yapılmıştı.

Adnan ile Vildan’ın özel mesajlarında şu cümle geçiyordu:Ceren’in oy hakkını etkisiz hâle getirdiğimizde yönetim kurulunu kontrol ederiz.”

Bütün belgeleri fotoğraflamış, dijital kayıtları koruma altına almış ve babamla birlikte gizli bir soruşturma başlatmıştım.

Ayrıca Vildan’ın hazırladığı sahte faturaları sorguladıkları için baskı gören üç muhasebe çalışanının ifadelerini almıştık.

O geceki tören aslında Adnan’ın zafer gecesi değildi.

Yönetim kurulunun atamasını kesinleştirmeden önce yapılan son değerlendirmeydi.

Baş hukuk müşaviri Eylül Şahin, siyah bir dosyayla sahneye çıktı.Adnan Bey’in ataması şartlıdır,” dedi. “Nihai onay yarın verilecekti. Mali usulsüzlük, çıkar çatışması veya şirket itibarına zarar veren davranışlar atamayı geçersiz kılar.”

Vildan alaycı bir tavırla,

“Bir öpücük mali suç değildir,” dedi.

“Doğru,” dedim. “Ama şirketten 4,8 milyon lira aktarmak suçtur.”

Sahnenin arkasındaki ekranlar değişti.

Banka hareketleri, sahte faturalar ve mesaj kayıtları herkesin önüne yansıtıldı.

Adnan belgelerin sahte olduğunu iddia etti.