Sonunda ağlamayı bıraktıktan sonra, planlarını değiştiren bir telefon görüşmesi yaptım. Ertesi sabah, Merve ve Demir kapımı yumrukluyor, "NASIL CESARET EDERSİNİZ?!" diye bağırıyorlardı.
Öfkeden deliye dönmüşlerdi, çünkü o telefon görüşmesi hayatlarındaki her şeyi bir gecede tepetaklak etmişti. Gözyaşlarımı sildikten sonra ilk iş olarak Demir’in lüks bir lojistik firmasında genel müdür olan patronunu, yani öz amcamı aramıştım. Şirketin kuruluşundaki tüm finansal desteği benim ailem sağlamıştı ve Demir’in o koltukta oturmasının tek sebebi bendim. Amcama her şeyi anlattım, yatak odamda gördüğüm manzarayı ve Demir’in şirket kredi kartıyla Merve’ye aldığı gizli hediyelerin dökümünü tek tek önünü serdim. Amcam sadece iki dakika dinledi ve "Gereken yapılacak, kızım. Sen arkana bile bakma," dedi. Demir o sabah resmi olarak işten kovulmuş, şirket arabasına el konulmuş ve tüm hesapları dondurulmuştu devamı sonraki sayfada.